Ang lungsod ayon sa purok
Ang mga purok ng lungsod bilang buhay na yugto ng kasaysayan: mula sa mga mahala ng Filibe hanggang sa panel na Trakiya. Bawat pahayag ay nakabatay sa binanggit na pinagmulan, at tapat na sinasabi ang mga puwang.
Walang tumutugmang purok — burahin ang paghahanap o mga filter.
Muling Pagsilang Sentro
anim na millennia ng lungsod sa tatlong burol
Ang reserbang arkitektural at historikal sa mga burol ng Nebet, Dzhambaz at Taksim ay ang pinakalumang pinaninirahan na core ng Plovdiv: paninirahan mula bandang 4000 BC, isang sinaunang acropolis at mga mansyon sa panahon ng Pambansang Muling Pagsilang sa isang kapitbahayan. Ang reserba ay sumasaklaw sa humigit-kumulang 35 ektarya at nasa pansamantalang listahan ng UNESCO mula noong 2004.
Makabagong panahon Timog
ang refugee kapitbahayan ng 1920s
Sa timog ng linya ng tren, dalawang kapitbahayan na pangalan ang nagpapanatili ng memorya ng refugee wave pagkatapos ng Unang Digmaang Pandaigdig: Belomorski — para sa Aegean Thracia, at Vardarski — para sa Vardar Macedonia. Ang mga kapitbahayan ay nabuo noong 1920s, nang libu-libong mga lumikas na pamilyang Bulgarian ang nanirahan sa katimugang gilid ng Plovdiv.
Makabagong panahon Hilaga
ang kapitbahayan sa hilagang railway junction
Sa hilagang gilid ng Karshiyaka, nakatira ang dating nayon ng Filipovo sa paligid ng junction ng riles nito: ang istasyon sa linya ng Plovdiv–Burgas ay binuksan noong 25 Mayo 1915 at tinitipon ang mga sanga patungo sa Karlovo, Panagyurishte at Saedinenie, na pinagsama noong 1970 ng Sever bus terminal. Ang kasaysayan ng nayon bago ang istasyon ay halos hindi naidokumento sa mga pampublikong mapagkukunan.
Panahong Ottoman Sentro
ang nabubuhay na mahala ng Osmanli sa ibaba ng Nebet Tepe
Sa pagitan ng Monday Market, ang Lumang Bayan at ang eastern boulevards ay nananatili sa isang kapitbahayan na may 15th-century na istraktura ng mahala. Sa loob ng maraming siglo, ang mga Bulgarian, Armenian, Turks at Roma ay naninirahan nang magkatabi — karamihan sa mga residente ngayon ay kinikilala bilang Turkish, at ang mga bakas ng sinaunang Eastern Gate ay nasa ilalim ng mga lansangan nito.
Panahong sosyalista Silangan
ang huli-sosyalistang silangan — mga panel at 22 palapag
Ang pinakasilangang urbanisadong kapitbahayan ng Plovdiv ay itinayo noong huling bahagi ng 1970s: mababang mga bloke ng panel at mga tore na hanggang 22 palapag sa timog bangko ng Maritsa, silangan ng Stolipinovo. Ngayon ang kapitbahayan ay tumatakbo sa mga paaralan, kindergarten at anim na linya ng bus nito sa gitna.
Muling Pagsilang Makabagong panahon Sentro
ang kapitbahayan ng vanished burol at ang brewery
Sa silangan ng gitna, sa pagitan ng Maria Luiza at Hristo Botev boulevards, ang Kamenitsa ay nagdadala ng pangalan ng isang nawala na pagtaas na hinukay para sa pagtatayo ng bato noong ika-18–19 na siglo. Ang brewery na may pangalan ay ginawa dito mula noong 1881 — isa sa mga pinakalumang industriya ng lungsod — at ang istadyum ng Botev ay nakaangkla sa katimugang gilid nito.
Panahong Ottoman Muling Pagsilang Sentro
ang artisan na "trap" ng mga lane, ngayon ang creative kapitbahayan
Ang kapitbahayan sa pagitan ng Dzhumaya Mosque at ng Lumang Bayan ay nagpapanatili ng plano nito mula sa Osmanli market town: makikitid na craft-named na mga kalye na magkakaugnay na parang isang bitag. Noong 1652, ang mga tindahan nito ay humigit-kumulang 880, at pagkaraan ng mga dekada ng pagbaba, muling lumitaw ang Kapana noong 2014–2019 bilang kapitbahayan ng creative-industries ng lungsod.
Panahong Ottoman Makabagong panahon Hilaga
"ang tapat ng baybayin" - Plovdiv hilaga ng Maritsa
Ang hilagang bangko ng Maritsa ay patuloy na naayos mula noong unang bahagi ng ika-16 na siglo at dinadala pa rin ang Turkish na pangalan nito — "ang kabaligtaran". Ang mga komunidad ng Sephardic at Armenian, ang Bulgarian mahalas noong ika-19 na siglo, pagkatapos ay ang mga fairground, hotel, at industriya na nagpahiga sa lungsod ay napunta na rito.
Panahong Ottoman Panahong sosyalista Timog
ang nayon ng 1477 na naging isang southern kapitbahayan
Nadokumento noong 1477, ang Komatevo ay isang nayon ng mga Kristiyanong voynugan na may mga pribilehiyo sa panahon ng Osmanli — mga tagapag-alaga ng mga kabayo para sa mga kampanya ng mga sultan. Sumali sa Plovdiv noong 1969, pinapanatili nito ang village grid nito, ang tatlong simbahan ng tatlong confession, at ang mga bakas ng isang 5th-century early-Christian basilica.
Makabagong panahon Timog
"Little Paris" — ang brickworks, ang mga refugee at ang Concrete Bridge
Sa timog ng linya ng tren, lumaki ang kapitbahayan sa paligid ng 1896 brickworks ni Pavel Kalpakchiev, pagkatapos ay kumuha ng libu-libong Trakiano refugee noong 1920s. Parehong panunukso at pananabik ang pangalan — ang "Little Paris" ni Plovdiv ng uring manggagawa, na iniugnay sa sentro noong 1928 lamang ng Concrete Bridge.
Muling Pagsilang Sentro
ang kapitbahayan kapitbahayan sa pagitan ng dalawang tulay
Sa pagitan ng tulay ng Gerdzhika at Rowing Canal, mula sa timog na pampang ng Maritsa hanggang sa mga dalisdis ng Bunardzhik at Sahat tepe, ay umaabot sa Marasha — dating zone ng mga market garden at country estate. Ang Simbahan ng St George sa panahon ng Pambansang Muling Pagsilang nito at ang paaralan ay nagsilbing sentro ng pambansang pakikibaka ng simbahan at ng Bulgarong pag-aaral sa kapitbahayan.
Panahong sosyalista Kanluran
ang kapitbahayan sa paligid ng pinakamataas na tepe - mula sa santuwaryo hanggang sa riles ng mga bata
Ang pinakamataas na tepe ng Plovdiv (307 m) — noong unang panahon ay isang burol ng mga nymph na may templo ng Apollo Kendrisos, noong panahon ng Osmanli na Dzhendem tepe, "the hell hill" - kinuha ang kasalukuyang pangalan nito mula sa mga youth brigades na naka-landscape dito noong 1948. Sa paligid nito, sa kanlurang bahagi ng Medical edge ng lungsod, nakatira ang mga bata sa kanlurang bahagi ng Medical edge. timog na dalisdis.
Makabagong panahon Panahong sosyalista Kanluran
ang nayon ng Michkur, isang kolonya ng Tolstoyan at ang kanlurang gilid
Ang pinakakanlurang bahagi ng Plovdiv ay isang dating nayon: tinawag na Michkur hanggang 1934, sumali sa lungsod noong 1969. Ang pinaka-curious na kabanata nito ay ang Tolstoyan agricultural colony na nagsasaka ng 264 decares dito mula 1926 — lupain na kalaunan ay nagbunga ng lokal na kolektibong sakahan.
Panahong sosyalista Kanluran
ang western kapitbahayan sa pagitan ng Dzhendem tepe at Rowing Canal
Sa pagitan ng mga kanlurang dalisdis ng Youth Hill, ang linya ng riles ng Sofia at ang Rowing Canal parkland ay matatagpuan ang Hristo Smirnenski — isang-kapat ng dalawang patong ng gusali: ang mga brick cooperative noong 1950s–60s at ang mga panel block noong 1960s–80s, na hinati ng Tsarevets street.
Makabagong panahon Panahong sosyalista Silangan
ang kapitbahayan na nilikha ng lungsod noong 1889 — at may utang pa rin
Nagsimula ang Stolipinovo sa isang desisyon noong 1889 ng munisipal na konseho ng Plovdiv na ilipat ang mga 350 Roma mula sa lungsod patungo sa isang "bagong nayon" dalawang kilometro silangan. Ngayon ay tahanan ito ng libu-libo — mga komunidad ng Muslim at Kristiyanong Roma, na marami ang kinikilala bilang Turkish. Ang kapitbahayan ay hindi mapaghihiwalay sa kasaysayan ni Plovdiv: kasama sa kasaysayan ang mga desisyon ng munisipyo, ang baha noong 1957, ang mga bloke ng panel, at ang mga hindi pagkakapantay-pantay na nagpapatuloy.
Panahong sosyalista Silangan
the 1970s panel city — 252 blocks, 60,000 neighbors
Dinisenyo noong 1968 ng koponan ng arkitekto na si Ivan Popov upang sagutin ang lumalagong krisis sa pabahay ng Plovdiv, ang Trakiya complex ay nagsimulang itayo noong 1973. Ito na ngayon ang ikatlong pinakamalaking panel distrito ng Bulgaria: 252 bloke na may 770 pasukan sa 13 microdistricts, humigit-kumulang 60,000 residente, ang Lauta identity ay lahat ng sarili nitong parke.
Makabagong panahon Hilaga
ang kapitbahayan na pinangalanan para sa industriya ng asukal ng Karshiyaka
Sa kanlurang gilid ng Karshiyaka, sa pagitan ng Filipovo railway line at Vasil Aprilov boulevard, ang Zaharna Fabrika kapitbahayan ay nagtataglay ng pangalan ng kalapit na pabrika ng mga produktong asukal sa Kristal. Nagkaroon ito ng hugis noong ikalawang kalahati ng 1930s bilang isang kapitbahayan ng manggagawa ng industrial north bank.
Muling ginagamit ng mga talaan ng purok ang umiiral na mga lugar, kuwento at pinagmulan; kung saan pira-piraso ang dokumentasyon, tahasang sinasabi ito.