Oś czasu miasta
Ponad osiem tysiącleci na siedmiu wzgórzach — od trackiego Eumolpias i rzymskiego Trimontium, przez osmańskie Filibe i odrodzenie narodowe, po zjednoczenie i czasy współczesne.
Kontekst współczesny Wzgórze Sahat w Plovdivie Psy guy · CC BY-SA 3.0 ↗ 
Odniesienie archiwalne · 1892 Pierwsza wystawa w Plovdivie, 1892 - zdjęcie 1 Ivan Karastoyanov · Public domain ↗ 
Odniesienie archiwalne · 1928 Biblioteka Narodowa Iwana Wazowa po trzęsieniu ziemi Unknown author · Public domain ↗ Epoki i wydarzenia
Zdjęcia pokazują współczesny kontekst lub odniesienia archiwalne — nie rekonstrukcje każdej epoki. Wpisy archiwalne czekają na niezależny przegląd redakcyjny.
Rozdział 01 6000–2500 BC Prehistoria Osady na wzgórzach już w VI tysiącleciu p.n.e. Poznaj kluczowe wydarzenia 3 akcentów · 3 wydarzeń Pierwsze prehistoryczne osady na terenie dzisiejszego Plovdiv pojawiły się w okresie neolitu, ponad 8 tysięcy lat temu. Yasa Tepe, w dzisiejszej dzielnicy Lauta, należy do najlepiej zbadanych kopców osadniczych.
Miejskie źródła turystyczne umieszczają najwcześniejsze ślady w Nebet Tepe pomiędzy VI tysiącleciem p.n.e. a IV tysiącleciem p.n.e. Jego warstwy przedstawiają sekwencję osadniczą obejmującą tysiąclecia, a nie jedną niekwestionowaną datę założenia.
W epoce brązu osada na wzgórzu przetrwała, a wokół niej pojawiły się pochówki. Nekropolie w pobliżu Plovdivu datowane są na II – III tysiąclecie p.n.e., co oznacza długie przejście w kierunku późniejszego miasta trackiego.
Rozdział 02 600–72 BC Epoka tracka Trackie Eumolpias i Philippopolis Filipa II Macedońskiego. Poznaj kluczowe wydarzenia 6 akcentów · 8 wydarzeń W VI i na początku V wieku p.n.e. centrum polityczne Bessi znajdowało się w zachodniej części Równiny Plovdivskiej, natomiast część wschodnią zamieszkiwali Odrysowie. Wraz z powstaniem królestwa Odrysów w połowie V wieku p.n.e. zdominowało ono ten obszar i wchłonęło unię Bessi.
Historyczny zarys gminy opisuje ufortyfikowaną osadę tracką na Trzech Wzgórzach jako Eumolpię lub Eumolpeidę. Wraz z powstaniem królestwa Odrysów w V wieku p.n.e. osada i jej otoczenie weszły w orbitę polityczną.
W 342 rpne Filip II Macedoński lub jego żołnierze zdobyli miasto. Miejski przegląd historyczny łączy ten podbój z nazwą Philippopolis, podczas gdy historia odwiedzających opisuje ufortyfikowaną osadę jako bazę do dalszej ekspansji Macedonii.
Podczas osadnictwa celtyckiego w Europie Wschodniej miasto zostało zniszczone, najprawdopodobniej w latach 70. XX wieku p.n.e., zanim życie na wzgórzach ponownie odrodziło się.
W 183 rpne Filip V Macedoński zdobył miasto, ale wkrótce potem Trakowie ponownie je zdobyli — był to jeden z kilku przypadków, w których to górskie miasto przechodziło z rąk do rąk w tym okresie.
W 72 rpne rzymski generał Marcus Lucullus zajął miasto, ale wkrótce zostało przywrócone pod kontrolę Tracji – co było preludium do jego ostatecznego włączenia do Cesarstwa Rzymskiego w 46 roku naszej ery.
Rozdział 03 46–441 Okres rzymski Trimontium — świetne rzymskie miasto z teatrem i stadionem. Poznaj kluczowe wydarzenia 6 akcentów · 7 wydarzeń Za panowania cesarza Klaudiusza miasto zostało włączone do Cesarstwa Rzymskiego i stało się stolicą prowincji Tracja. Rzymianie nazywali je Trimontium – „trzema wzgórzami”.
Rozpoczęte za panowania cesarza Wespazjana w I wieku i zakończone w II wieku forum Trimontium zajmowało powierzchnię około 11 hektarów. Otoczony sklepami i budynkami użyteczności publicznej, był centralnym punktem ulic starożytnego miasta.
Odszyfrowana inskrypcja datuje budowę Teatru Starożytnego na lata 90. I w. n.e. Przegląd archeologiczny gminy wskazuje na około 6000 miejsc; miejsce to pozostaje aktywnym współczesnym miejscem kultury.
Za panowania cesarza Hadriana zbudowano stadion o wymiarach około 240 na 50 metrów i mogący pomieścić prawie 30 000 widzów.
Miasto zostało spalone przez Gotów pod wodzą Cnivy; starożytni autorzy odnotowują dziesiątki tysięcy zabitych lub wziętych do niewoli.
Hunowie ponownie zniszczyli miasto; następnie odbudowano mury twierdzy.
Rozdział 04 681–1323 Średniowiecze Stulecia władzy przechodzącej między Bułgarią a Bizancjum. Poznaj kluczowe wydarzenia 6 akcentów · 7 wydarzeń Słowianie osiedlili się na tym obszarze w połowie VI wieku. Po powstaniu państwa bułgarskiego w 681 r. Philippopolis stało się ważną twierdzą graniczną Cesarstwa Bizantyjskiego.
Chan Krum zdobył Filipopolis z rąk Bizancjum — był to początek długiej serii zmian kontroli między Bułgarią a Bizancjum.
Khan Malamir włączył miasto do państwa bułgarskiego, chociaż w ciągu następnych stuleci kontrola wielokrotnie zmieniała właścicieli.
W 1204 roku Cesarstwo Łacińskie zajęło Philippopolis, które stało się stolicą Księstwa Philippopolis. W ciągu następnych dziesięcioleci miasto wielokrotnie przechodziło z rąk do rąk między Latynosami, Bułgarią i Bizancjum.
Car Iwan Asen II podbił księstwo krzyżowców Filippopolis i zwrócił miasto Bułgarii.
Po stuleciach spornej kontroli Bułgaria ostatecznie odzyskała miasto w 1323 roku.
Rozdział 05 1364–1564 Okres osmański Pięć wieków jako Filibe — skrzyżowanie dróg Bałkanów. Poznaj kluczowe wydarzenia 5 akcentów · 6 wydarzeń Kroniki odwiedzających gminę datują podbój miasta przez Turków na lata 1363–1364. Rozpoczęło się stulecia panowania osmańskiego.
Według niektórych relacji Plovdiv przeszedł pod kontrolę osmańską dopiero po bitwie pod Maricą w 1371 r., kiedy mieszczanie i armia bułgarska opuścili miasto bez oporu, a uchodźcy osiedlili się w Stanimace (dzisiejszy Asenovgrad).
Podczas bezkrólewia osmańskiego w 1410 r. Musa Çelebi zajął miasto, zabijając i wysiedlając część jego mieszkańców.
Od 1364 roku Filibe było centrum Rumelii Eyalet, aż w 1443 roku stolica Rumelii została przeniesiona do Sofii. Przez następne stulecia miasto pozostawało ważną siedzibą administracyjną.
W tym okresie Filibe było jednym z największych ośrodków gospodarczych na Bałkanach, obok Stambułu, Edirne, Salonik i Sofii. Bogatsi obywatele budowali wspaniałe domy, z których wiele zachowało się do dziś w rezerwacie architektonicznym Starego Plovdivu.
Rozdział 06 1780–1877 Odrodzenie narodowe Bułgarskie przebudzenie oświatowe i cerkiewne. Poznaj kluczowe wydarzenia 6 akcentów · 18 wydarzeń Otwarto pierwszą bułgarską szkołę w mieście – w ramach edukacyjnego przebudzenia Odrodzenia Narodowego.
W 1850 r. rozpoczęła się w mieście nowoczesna edukacja świecka wraz z otwarciem szkoły św. Cyryla i Metodego.
Po raz pierwszy od XIV wieku liturgia bożonarodzeniowa była sprawowana w języku bułgarskim, co było kamieniem milowym w walce kościelno-narodowej.
11 maja 1858 roku po raz pierwszy obchodzono święto Świętych Cyryla i Metodego. Później stało się świętem narodowym, obchodzonym do dziś (24 maja po przejściu na kalendarz gregoriański).
W 1868 roku szkoła przekształciła się w pierwsze bułgarskie gimnazjum. Przeszło przez nią wielu przyszłych intelektualistów, polityków i duchowych przywódców narodu.
Ponowne utworzenie Kościoła bułgarskiego (egzarchatu) w 1870 r. było oznaką świadomości narodowej. Filibe było ośrodkiem walki o niepodległość Kościoła, z przywódcami takimi jak Nayden Gerov i Joakim Gruev.
Rozdział 07 1878–1885 Wyzwolenie i zjednoczenie Wyzwolenie, stolica Rumelii Wschodniej i zjednoczenie. Poznaj kluczowe wydarzenia 5 akcentów · 18 wydarzeń W nocy z 15 na 16 stycznia 1878 r. do miasta wkroczył oddział kapitana Aleksandra Burago; wczesnym rankiem 16 stycznia Plovdiv został wyzwolony, a generał Iosif Gurko przybył ze swoim sztabem w południe.
Na mocy traktatu z San Stefano (3 marca 1878) Plovdiv – wówczas największe i najbardziej tętniące życiem bułgarskie miasto – został wybrany na stolicę odrodzonego kraju i siedzibę Tymczasowego Rządu Rosyjskiego, zanim Kongres Berliński przeredagował mapę.
Po Kongresie Berlińskim Plovdiv stał się stolicą autonomicznej prowincji osmańskiej Rumelii Wschodniej.
Wiosną 1885 Zahari Stoyanov założył w Plovdivie Tajny Bułgarski Centralny Komitet Rewolucyjny. W nocy z 5 na 6 września rebelianci pod wodzą Danaila Nikołajewa zajęli miasto i obalili generalnego gubernatora Gavrila Krastevicha; rząd tymczasowy pod rządami Georgi Strańskiego ogłosił unię. 6 września nadal jest obchodzony jako Dzień Plovdivu.
Bezkrwawy zamach stanu w Plovdivie zjednoczył Rumelię Wschodnią z Księstwem Bułgarii. 6 września obchodzony jest jako Dzień Zjednoczenia i Dzień Plovdivu.
Rozdział 08 1887–2023 Epoka nowoczesna Miasto targów i Europejska Stolica Kultury. Poznaj kluczowe wydarzenia 7 akcentów · 298 wydarzeń Plovdiv był gospodarzem pierwszych bułgarskich targów z udziałem międzynarodowym – co dało początek Międzynarodowym Targom Plovdiv.
Elektryfikacja Plovdivu rozpoczęła się w 1927 r., kiedy kapitał niemiecki, francuski i belgijski napłynął do nowoczesnego handlu, bankowości i przemysłu. W 1939 r. miasto liczyło około 16 000 rzemieślników i 17 000 pracowników fabryk, głównie zajmujących się żywnością i tytoniem.
Pierwszy niszczycielski wstrząs w sekwencji trzęsienia ziemi Chirpan-Plovdiv nawiedził południową Bułgarię 14 kwietnia 1928 r.; drugi silny szok nastąpił 18 kwietnia, powodując poważne zniszczenia w Plovdivie i pobliskich osadach.
10 marca 1943 r. metropolita Plovdiv Cyryl interweniował w sprawie miejscowej społeczności żydowskiej zgromadzonej w celu deportacji i stał się jedną z widocznych postaci uniemożliwiających deportację Żydów z przedwojennego terytorium Bułgarii.
1 kwietnia 1969 r. w ramach miejskiej rady ludowej utworzono wyspecjalizowaną administrację Starego Plovdivu. W opracowaniu przytoczono program operacyjny do 1975 r. i 600 000 BGN do 1969 r., podczas gdy roczny budżet miasta wynosił około 25 mln BGN.
Pod koniec lat 80. Plovdiv stał się kolebką bułgarskiego ruchu na rzecz reform demokratycznych, który do 1989 r. zebrał wystarczające poparcie, aby wejść do rządu po zakończeniu rządów komunistycznych.
Oficjalna ceremonia otwarcia Plovdivu – Europejskiej Stolicy Kultury 2019 odbyła się 12 stycznia, podczas weekendu otwarcia trwającego 11–13 stycznia.
Tematyczne trasy piesze
Era tracka – starożytność
Najstarsza część miasta — tu powstała tracka osada Eumolpias, późniejszy akropol w Filippopolis. Z IV w. zachowały się mury i baszty. p.n.e. (mur cyklopowy), VI w. Bizantyjski tunel poternowy (pod Justynianem) i duża cysterna. Witryna została ponownie otwarta dla zwiedzających w 2025 roku po renowacji.
Źródło: Wikipedia — Nebet Tepe ↗ Okres rzymski, koniec I w. n.e.
Prawdopodobnie najbardziej znany starożytny zabytek w Bułgarii, zbudowany w latach 90-tych I wieku naszej ery za czasów cesarza Domicjana. Usytuowany w siodle pomiędzy dwoma z trzech wzgórz, mógł pomieścić około 7000 osób na dwóch poziomach po 14 rzędów każdy. Przestudiowany i odrestaurowany w latach 1968–1984, należy do najlepiej zachowanych teatrów rzymskich na świecie i nadal jest gospodarzem Opera Open i innych festiwali.
Źródło: Wikipedia — Plovdiv ↗
Okres rzymski, II w.
Jedna z największych budowli rzymskiego Filippopolis, zbudowana w II wieku za panowania cesarza Hadriana i wzorowana na stadionie w Delfach. Mająca około 240 metrów długości, mogła pomieścić do 30 000 widzów na igrzyskach lekkoatletycznych organizowanych przez sejmik prowincji Tracji – igrzyskach, które mennica miasta celebruje na swoich monetach. Dziś pod placem Dzhumaya odsłonięty jest tylko północny łuk z 14 rzędami siedzeń; reszta leży pod nowoczesnym miastem.
Źródło: Wikipedia — Plovdiv ↗ Okres osmański, XIV w.
Jeden z najstarszych meczetów osmańskich na Bałkanach, datowany na lata 1363–1364 (sułtan Murad I). Ma dziewięć kopuł i jeden minaret i stoi obok Starożytnego Stadionu.
Źródło: Wikipedia — Meczet Dżumaya ↗ Odrodzenie Narodowe, XIX w.
Rezerwat architektoniczno-historyczny na Nebet, Dzhambaz i Taksim Tepe, słynący z XIX-wiecznych budowli. Domy odrodzenia — np. Dom Kuyumdzhioglu (1847, obecnie Muzeum Etnograficzne). Od 2004 roku znajduje się na wstępnej liście UNESCO.
Źródło: Wikipedia — Stare Miasto (Plovdiv) ↗ We wszystkich epokach
Plovdiv jest zbudowany na wzgórzach sjenitowych i nazywany jest „miastem siedmiu wzgórz”. Sześć z nich przetrwało do dziś – Markovo Tepe zostało wydobyte w XX wieku.
Źródło: Wikipedia — Plovdiv ↗
We wszystkich epokach
Głównym zapisem przestrzennym wydarzeń związanych z całym miastem jest miasto Plovdiv, a nie konkretny budynek, ulica czy stanowisko archeologiczne.
Źródło: Wikipedia — Plovdiv ↗
Okres rzymski
Miejskie serce rzymskiego Filippopolis: plac publiczny, którego budowę rozpoczęto za panowania cesarza Wespazjana w I wieku, a ukończono w II wieku, zajmujący powierzchnię około 11 hektarów. Otoczony sklepami, Odeonem rady miejskiej i innymi budynkami użyteczności publicznej, był centralnym punktem starożytnej siatki ulic, w pobliżu dzisiejszej poczty centralnej.
Źródło: Wikipedia — forum rzymskie w Philippopolis ↗ Starożytność – średniowiecze
Hisar Kapia to jedna z najbardziej rozpoznawalnych bram Starego Miasta. Wyznacza historyczną linię fortyfikacji i łączy starożytny i średniowieczny rdzeń z tkanką miejską późniejszego odrodzenia narodowego.
Źródło: Wikipedia — Hisar Kapia ↗
XIX w.
Katedra św. Ludwika to kościół katolicki w centrum Plovdivu, będący ważną częścią XIX-wiecznej historii religijnej i architektonicznej miasta.
Źródło: Wikipedia — Katedra św. Ludwika (Plovdiv) ↗
Odrodzenie Narodowe, XIX w.
Cerkiew Matki Bożej jest cerkwią prawosławną na Starym Mieście i ważnym miejscem w historii religijnej, odrodzenia narodowego i obywatelskiego Plovdivu.
Źródło: Wikipedia — Kościół Najświętszej Maryi Panny w Plovdivie ↗
Odrodzenie Narodowe – epoka nowożytna
Kościół Ormiański św. Jerzego jest zabytkiem kultury na Starym Mieście i dowodem historycznej obecności społeczności ormiańskiej w Plovdivie.
Źródło: Wikidane — Kościół św. Jerzego (Q55399583) ↗
c. 1880
Historyczna fotografia dworca kolejowego, powiązana ze współrzędnymi współczesnego Dworca Centralnego.
Przegląd redakcyjny: Ten wpis archiwalny został automatycznie przygotowany na podstawie Wikimedia Commons i jest pokazywany jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny i dokładniejsza georeferencja są wciąż w toku.
Źródło: Wikimedia Commons — Dworzec kolejowy w Plovdivie około 1880.jpg ↗
1892
Historyczny widok na jedno z Trzech Wzgórz, powiązany ze współczesnym zapisem miejscowości Dzhambaz Tepe.
Przegląd redakcyjny: Ten wpis archiwalny został automatycznie przygotowany na podstawie Wikimedia Commons i jest pokazywany jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny i dokładniejsza georeferencja są wciąż w toku.
Źródło: Wikimedia Commons — Dzhambaztepe 1892.jpg ↗
1892
Fotografia z Międzynarodowej Wystawy w Plovdivie w 1892 r., ze zbiorów Bułgarskiej Agencji Państwowej Archiwów.
Przegląd redakcyjny: Ten wpis archiwalny został automatycznie przygotowany na podstawie Wikimedia Commons i jest pokazywany jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny i dokładniejsza georeferencja są wciąż w toku.
Źródło: Wikimedia Commons — BASA-3K-7-327-1-Międzynarodowe Targi Plovdiv, 1892.jpg ↗
początek XX w.
Stara pocztówka przedstawiająca plac Dżumaya, powiązana ze współrzędnymi placu i rzymskiego stadionu.
Przegląd redakcyjny: Ten wpis archiwalny został automatycznie przygotowany na podstawie Wikimedia Commons i jest pokazywany jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny i dokładniejsza georeferencja są wciąż w toku.
Źródło: Wikimedia Commons — Plac Dzhumaya na starej pocztówce.jpg ↗
c. 1908
Panoramiczna fotografia z archiwum miejskiego, z odniesieniem geograficznym do centralnego Plovdivu w celu zapewnienia szerokiej orientacji historycznej.
Przegląd redakcyjny: Ten wpis archiwalny został automatycznie przygotowany na podstawie Wikimedia Commons i jest pokazywany jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny i dokładniejsza georeferencja są wciąż w toku.
Źródło: Wikimedia Commons — Plovdiv Ivan Karastoyanov.jpg ↗
1915
Pocztówka Agencji Państwowej Archiwów Bułgarii przedstawiająca Ogród Cara Symeona.
Przegląd redakcyjny: Ten wpis archiwalny został automatycznie przygotowany na podstawie Wikimedia Commons i jest pokazywany jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny i dokładniejsza georeferencja są wciąż w toku.
Źródło: Wikimedia Commons — BASA-1735K-1-345-24-Tsar Simeon Garden, Plovdiv, Bułgaria, 1915.jpg ↗
1928
Archiwalna fotografia biblioteki w kontekście trzęsienia ziemi w 1928 roku.
Przegląd redakcyjny: Ten wpis archiwalny został automatycznie przygotowany na podstawie Wikimedia Commons i jest pokazywany jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny i dokładniejsza georeferencja są wciąż w toku.
Źródło: Wikimedia Commons — BASA-741K-2-124-2-Biblioteka Narodowa Iwana Wazowa, Plovdiv.JPG ↗
1931
Stara pocztówka/zdjęcie Gerdzhiki z odniesieniem geograficznym do współczesnego mostu.
Przegląd redakcyjny: Ten wpis archiwalny został automatycznie przygotowany na podstawie Wikimedia Commons i jest pokazywany jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny i dokładniejsza georeferencja są wciąż w toku.
Źródło: Wikimedia Commons — Gerdjica 1931.jpg ↗
1939
Archiwalna fotografia z otwarcia Jarmarku Plovdivskiego w 1939 r., połączona z nowoczesnym kompleksem targowym.
Przegląd redakcyjny: Ten wpis archiwalny został automatycznie przygotowany na podstawie Wikimedia Commons i jest pokazywany jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny i dokładniejsza georeferencja są wciąż w toku.
Źródło: Wikimedia Commons — BASA 1318K-1-5896-2 Otwarcie targów w Plovdivie 1939.jpg ↗
XX w.
Archiwalna fotografia kina bałkańskiego powiązana z aktami nowożytnego budownictwa.
Przegląd redakcyjny: Ten wpis archiwalny został automatycznie przygotowany na podstawie Wikimedia Commons i jest pokazywany jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny i dokładniejsza georeferencja są wciąż w toku.
Źródło: Wikimedia Commons — BASA-1625K-1-22-5-Kino bałkańskie, Plovdiv, Bułgaria.jpg ↗
okres wykopalisk, XX w.
Archiwalny materiał fotograficzny z odsłonięcia Teatru Starożytnego.
Przegląd redakcyjny: Ten wpis archiwalny został automatycznie przygotowany na podstawie Wikimedia Commons i jest pokazywany jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny i dokładniejsza georeferencja są wciąż w toku.
Źródło: Wikimedia Commons — Razkrivane antichen teatur.jpg ↗
Luty 1972
Fotografia z serii archiwalnej dla Lamartine House w 1972 roku.
Przegląd redakcyjny: Ten wpis archiwalny został automatycznie przygotowany na podstawie Wikimedia Commons i jest pokazywany jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny i dokładniejsza georeferencja są wciąż w toku.
Źródło: Wikimedia Commons — 1972 lut 150* Lamartine FFloor.jpeg ↗ Kiedyś · Styczeń 1878 Zdjęcie referencyjne Porównanie obrazu archiwalnego „Ulica w Philippopolis, styczeń 1878” z nowoczesnym obrazem Starego Miasta (Stary Plovdiv) dostępnym na otwartej licencji.
Przegląd redakcyjny: To zestawienie obrazu historycznego ze zdjęciem referencyjnym przygotowano automatycznie i pokazano jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny zgodności wizualnej, informacji o licencji i autorstwie oraz kontekstu jest wciąż w toku.
Kiedyś · c. 1880 Zdjęcie referencyjne Porównanie obrazu archiwalnego „Dworzec Plovdiv około 1880 r.” z nowoczesnym obrazem głównego dworca kolejowego w Plovdivie, dostępnym na otwartej licencji.
Przegląd redakcyjny: To zestawienie obrazu historycznego ze zdjęciem referencyjnym przygotowano automatycznie i pokazano jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny zgodności wizualnej, informacji o licencji i autorstwie oraz kontekstu jest wciąż w toku.
Kiedyś · 1892 Zdjęcie referencyjne Porównanie obrazu archiwalnego „Dzhambaz Tepe w 1892 r.” z nowoczesnym obrazem wzgórza Dzhambaz w Plovdivie, dostępnym na otwartej licencji.
Przegląd redakcyjny: To zestawienie obrazu historycznego ze zdjęciem referencyjnym przygotowano automatycznie i pokazano jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny zgodności wizualnej, informacji o licencji i autorstwie oraz kontekstu jest wciąż w toku.
Kiedyś · początek XX w. Zdjęcie referencyjne Porównanie obrazu archiwalnego „Grecka szkoła średnia w Plovdivie” z nowoczesnym obrazem szkoły podstawowej Geo Milev, dostępnej na otwartej licencji.
Przegląd redakcyjny: To zestawienie obrazu historycznego ze zdjęciem referencyjnym przygotowano automatycznie i pokazano jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny zgodności wizualnej, informacji o licencji i autorstwie oraz kontekstu jest wciąż w toku.
Kiedyś · początek XX w. Zdjęcie referencyjne Porównanie obrazu archiwalnego „Ogród Książęcy w Plovdivie” z nowoczesnym obrazem Ogrodu Cara Symeona, dostępnym na otwartej licencji.
Przegląd redakcyjny: To zestawienie obrazu historycznego ze zdjęciem referencyjnym przygotowano automatycznie i pokazano jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny zgodności wizualnej, informacji o licencji i autorstwie oraz kontekstu jest wciąż w toku.
Kiedyś · początek XX w. Zdjęcie referencyjne Porównanie obrazu archiwalnego „Plac Dżumaya na starej pocztówce” z nowoczesnym obrazem placu Dzhumaya, dostępnym na otwartej licencji.
Przegląd redakcyjny: To zestawienie obrazu historycznego ze zdjęciem referencyjnym przygotowano automatycznie i pokazano jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny zgodności wizualnej, informacji o licencji i autorstwie oraz kontekstu jest wciąż w toku.
Kiedyś · c. 1908 Zdjęcie referencyjne Porównanie obrazu archiwalnego „Plovdiv sfotografowany przez Iwana Karastojanowa” z nowoczesnym zdjęciem Plovdivu dostępnym na otwartej licencji.
Przegląd redakcyjny: To zestawienie obrazu historycznego ze zdjęciem referencyjnym przygotowano automatycznie i pokazano jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny zgodności wizualnej, informacji o licencji i autorstwie oraz kontekstu jest wciąż w toku.
Kiedyś · 1928 Zdjęcie referencyjne Porównanie obrazu archiwalnego „Biblioteka Narodowa Iwana Wazowa po trzęsieniu ziemi” z nowoczesnym obrazem Biblioteki Narodowej Iwana Wazowa, dostępnym na otwartej licencji.
Przegląd redakcyjny: To zestawienie obrazu historycznego ze zdjęciem referencyjnym przygotowano automatycznie i pokazano jako materiał wstępny; niezależny przegląd redakcyjny zgodności wizualnej, informacji o licencji i autorstwie oraz kontekstu jest wciąż w toku.
365 wpisów
Nic nie pasuje do tego wyszukiwania. Spróbuj innego słowa albo jednej z podpowiedzi.
XV wiek (era osmańska)
Powstał na północ od rzeki Maricy po zbudowaniu nowego mostu w XV wieku w czasach osmańskich.
Źródło: Уикипедия — Пловдив ↗Starożytność – Odrodzenie (XIX w.)
Rdzeń starożytnego Philippopolis na trzech wzgórzach; jej obecny charakter ukształtowały XIX-wieczne domy renesansowe.
Źródło: Wikipedia — Stare Miasto (Plovdiv) ↗Odrodzenie (XVIII – XIX w.)
Stara dzielnica rzemieślnicza z wąskimi uliczkami przypominającymi „pułapkę” (kapan), powstała w okresie odrodzenia; dziś dzielnica kreatywna.
Źródło: Lost in Plovdiv — кварталите на Пловдив ↗Początek XX wieku
Nabrało kształtu na początku XX wieku, kiedy uchodźcy z Macedonii i Tracji osiedlili się na południe od głównego dworca kolejowego.
Źródło: Lost in Plovdiv — кварталите на Пловдив ↗Lata dwudzieste XX wieku (po I wojnie światowej)
Kwatery uchodźców założone przez osadników po I wojnie światowej.
Źródło: Wikipedia — Plovdiv ↗
